Pot Black: Bus breekt ieder verzet


Sebastiaan “De Buschauffeur” Pais heeft gisteren zijn dominante positie binnen Inchperfect verstevigd door in de finale “Koning Penterman” Jeroen Penterman te verslaan. Bus is hiermee de eerste in de geschiedenis van Inchperfect, die van beide officiele tournooien de titel in handen heeft. Ook haalde hij met 17 punten de hoogste break van het tournooi.
Het tournooi vond wederom plaats in de sfeervolle ambiance van de Raxx, dit keer zonder de lieftallige serveerster die vorig jaar samen met de gangsta-rap de sfeer maakte en daarom op de poster van de editie van dit jaar figureerde. Daarentegen was onze favoriete Richard Baere-imitator, de heer B S Kramer, wel aanwezig om de introducties te doen.

In de openingswedstrijd figureerde op tafeltje één titelverdediger Voorzichtige Veeningen, voor deze avond hernoemd tot Meilof “Scarface” Veeningen, vanwege het feit dat hij zich speciaal voor de avond had geschoren (tot en met de dag ervoor had hij een baard van een paar weken), waarbij hij een aantal (naar schatting ongeveer acht) verwondingen had opgelopen.

Zijn tegenstander was Wouter “De Wauwelaar” Brink. Waar de ontmoeting tussen de twee eerder die maand tijdens de Nijntje Cup uitliep op een overwinning voor de eerste, was de historicus nu op revanche belust. Aanvankelijk wist de tweede een kleine voorsprong op te bouwen, maar Mathematica Meilof wist zichzelf te herstellen en met een voorsprong van 10 punten de kleurenfase in te gaan.

Hier ontwikkelde zich een tactisch eindspel, waarin Wouter zijn achterstand met twee snookers op geel inliep. Tot en met de roze bal liep de wedstrijd gelijk op, totdat de stand 26-28 was in het voordeel van de Rivierenbuurter, met slechts zwart op tafel. Toen de importfries een foul op zwart maakte, wist de Groninger zijn composure te bewaren, en met een pot van zwart in de middle pocket zijn plek in de halve finales veilig te stellen.

Hiermee was de titelverdediger al na één wedstijd uit het tournooi. Over het feit dat hij sinds de vorige Pot Black geen frame op het bord heeft gekregen in officiele Inchperfect-tournooien, zei Scarface: “Ik had een vrij zware loting, en ben blij dat ik een mooie partij heb mogen spelen in het tournooi. Het had zomaar anders kunnen lopen, en ik ben er van overtuigd dat ik wel weer successen zal boeken.”

Ondertussen was er een “all girls”-wedstrijd op tafeltje nummer 2, tussen Marianne Royal” Ritsema van Eck en Vicky “Queen Vicktoria” van der Linden. De wedstrijd kende een weelderig scoreverloop, waarin de beide vrouwen kennelijk moeite hadden om hun concentratie te bewaren, en daardoor een groot aantal fouls maakten.

Toen lidje nummer 1 (overigens net zoals haar tegenstander) haar ontevredenheid over de wedstrijd uitte door middel van gevloek, zag referee B S Kramer zich genoodzaakt om haar hiervoor een laatste waarschuwing te geven. Na nog een keer de uitroep “God”, besloot de referee hierop de wedstrijd te beëindigen. Deze controversiële beslissing, aangevochten door Marianne zelf die claimde dat ze slechts God aanriep, maakte dat ook de historicus op tafeltje nummer 2 doorging naar de volgende ronde.

De tweede serie eerste-rondewedstrijden begon met de wedstrijd tussen Jeroen “Koning” Penterman en Marchien “Dr.” Dallinga. De laatste hoopte dat ze haar prestatie uit de vorige Pot Black, toen ze de tukker in de halve finales uitschakelde, te herhalen. Ze begon zeer sterk, door in slechts een paar beurten 4 rode ballen te potten. Dit alles vertaalde zich, na de foul die ze na de vierde bal maakte op blauw, echter niet in een voorsprong.

Nadat de wedstrijd verder vrij gelijk opliep, maakte Marchien in de slotfase een cruciale fout: ze maakte een in-off op roze en liet deze vlak bij de achterste pocket liggen. Hierdoor kon Jeroen de witte bal in de D recht achter de roze leggen, om met deze pot zijn overwinning zeker te stellen. In een zeldzaam moment van onoplettendheid wist hij de witte bal echter met zó veel effect te spelen, dat deze over de roze bal heen vloog, zodat ook Jeroen een foul op het scorebord kon laten optekenen. Uiteindelijk liep het met een stand van 44-44 uit op een ijzingwekkend gevecht om de zwarte bal, dat in het voordeel van lid P. eindigde.

Het nu enig overgebleven bestuurslid van Inchperfect, “Bootloos” Bertje Kramer, kwam tegelijkertijd uit tegen de regerend Cleo Open-kampioen, “Buschauffeur” Bas Pais. De OLV’er had aanvankelijk moeite om zijn cue-hand aan de gang te krijgen, maar wist dit op geniale wijze te herstellen door de hoogste break uit de geschiedenis van de vereniging te maken: een rood-zwart-rood-zwart-rood (17 punten), waarmee hij een commanderende voorsprong wist op te bouwen. Bootloos Bertje bleek hier niet tegen opgewassen, en kon niet anders dan toekijken hoe Pentagram Pais zich confortabel naar de halve finales stootte.

In de eerste halve finale kon hij direct uitkomen tegen de Wauwelaar. Het oudste Inchperfect-lid wist zijn vorm van de eerste wedstrijd niet vast te houden tegen Brink, die overigens na zijn wedstrijd tegen Verschrikkelijke Veeningen een fietstochtje had gemaakt om zijn composure te herwinnen (en zijn lenzen te vervangen).

Toch wist de eerste een confortabele 30-9 voorsprong op te bouwen, met slechts roze en zwart op tafel. Alhoewel de enig overgebleven RBZ’er kennelijk niet meer in de overwinning geloofde en geen snookers probeerde te leggen, speelde hij nog wel roze en zwart van tafel, zodat uiteindelijk een eindstand van 30-22 in de annalen van Inchperfect kon worden opgenomen.

Op de andere tafel vond intussen de halve finale tussen Tricky Vicky en Penterman, het enige Inchperfect-lid met 3 voornamen, plaats. Doordat Vicky een stuk beter geconcentreerd was en Jeroen juist een stuk minder, werd de wedstrijd een stuk spannender dan analisten op het eerste gezicht hadden gedacht. De krulharige maakte toch net iets teveel fouten om een écht tighte match te verzorgen. Hierdoor hoefde de stampmuziek-liefhebber bij de kleurenfase slechts zijn composure te bewaren om bijna zeker te zijn van een overwinning. Dit deed hij, zodat hij zijn finaleplaats in de wacht wist te slepen.

En zo was er dan de finale die na de loting al door velen was voorspeld: S D Pais tegen J J W Penterman. Ondanks het feit dat Jeroen deze finale naar eigen zeggen al had verwacht, bleek hij mentaal toch niet helemaal “up for the job”. Zijn eerste schot, een foul op de witte bal, bleek exemplarisch voor de rest van de wedstrijd: slordig spel van de man van de strakke shirts, dat een zichzelf versterkend effect leek te hebben.

Jeroen liet zich tijdends de wedstrijd ontvallen dat zijn composure compleet ontbrak omdat hij nu in de finale tegen Bus moest spelen. Ook Bus’ commentaar als “Dat je nu de bal mist, is echt puur mentaal”, werkte het zelfvertrouwen van Penterman niet in de hand. Pais wist echter wél zijn concentratie te bewaren, en wist een confortabele 62-8 overwinning binnen te halen.

En zo bleken zowel de prijzen voor hoogste break (een fles rode wijn voor de 17-break in zijn eerste-rondewedstrijd), en de eindoverwinning (de Cleo Pot Black wisselbeker) naar de Buschauffeur te gaan, waarmee hij zijn dominantie binnen de vereniging bevestigde. Voor het bereiken van de finaleplaats kreeg ook Jeroen Penterman een fles rode wijn uitgereikt.

De troostprijs werd, net als vorig jaar, uitgereikt aan Marianne Ritsema van Eck. Deze laatste keuze kwam de organisatie overigens wel op gemor binnen de vereniging te staan, aangezien Marianne was uitgeschakeld door haar onsportieve gedrag in haar eerste-rondewedstrijd tegen Tricky Vicky. Het bestuur vond deze keuze echter wel degelijk gerechtvaardigd, omdat ze op het moment van uitschakeling wel degelijk achterstond, en hierdoor de slechtste snookerspeler van het tournooi kon worden genoemd.

Laat een reactie achter